Geschiedenis

     DE GESCHIEDENIS VAN DE BEDRIJFSVOLLEYBALBOND HULST =
                                            = Opgericht 1 augustus 1966 =
 
Om de geschiedenis van de Bedrijfsvolleybalbond Hulst, die meer dan 40 jaar bestaat, in het kort samen te vatten is niet eenvoudig. We hebben gemeend er goed aan te doen om de eerste 25 jaar (`1966 - 1991) in een artikel te presenteren en daarna per seizoen de hoofdzaken naar voren te halen.
 
 
De voorgeschiedenis :
 
Om hierop het antwoord te vinden moeten wij teruggaan naar de vijftiger jaren. Specifiek in die jaren bestond er in het algemeen, maar in Oost Zeeuws Vlaanderen in het bijzonder, een groeiende belangstelling voor de volleybalsport. Met name het Jansenius Lyceum en Sportclub Terhole hebben in deze periode een voortrekkersrol vervuld.
Onder de enthousiaste leiding van gymleraar Dé Stolte, leraar Duits Jan van Gemert en godsdienstleraar rector van Bavel werd er door leerlingen intensief getraind. Met succes, want een aantal jaren was het team van het Jansenius Lyceum kampioen van Zeeland van de middelbare scholen. Onze huidige voorzitter, Gerrit Naessens, was toen al de organisator van een onderlinge kompetitie tussen een tiental teams, die na schooltijd werd gespeeld.
Een aantal leerlingen, die aan deze kompetitie deelnamen, komen we later opnieuw tegen in de bedrijfsvolleybal.
 
Ook in dezelfde periode waren er in de regio twee volleybalverenigingen opgericht. In Lamswaarde had wachtcommandant Frans Amendt "WIK" het levenslicht laten zien, terwijl wachtcommandant Louis Provoost "Sportclub Terhole" in 1954 had opgericht. Met spelers zoals Jo Everaert, Gerrit Naessens, Gilles Kouwijzer en Jef Steijns boekte het herenteam van Sportclub Terhole jarenlang aansprekende successen en promoties. Dit had tot gevolg dat deze vereniging zich in de loop der jaren sterk ontwikkelde en in het seizoen 1964 - 1965 reeds met 4 dames- en 5 herenteams in de NeVoBo-competitie uitkwam. Het probleem was dat er nog te weinig wedstrijden werden gespeeld. Onze huidige voorzitter, die toen speler, trainer en secretaris was van Sportclub Terhole besefte dat alleen maar trainen en het weinig spelen van wedstrijden niet erg aantrekkelijk was voor de enthousiaste leden en kandidaat leden. En juist de uitbouw van Sportclub Terhole was zijn doelstelling. Teneinde daar actief iets aan te doen had hij een aantal mogelijkheden bedacht en in het voorjaar van 1966 begon hij met het organiseren van wedstrijden die in toernooivorm op donderdagavond werden afgewerkt. Hieraan namen voornamelijk teams van bedrijven, scholen en instellingen deel.
 
Het ontstaan van de Bedrijfsvolleybalbond Hulst :
 
Dankzij zijn uitstekende contacten met het Jansenius Lyceum wist hij hen zover te krijgen dat zij spontaan met twee teams inschreven, te weten Leraren Jansenius Lyceum en B.O.L.( Bond van Oud Leerlingen). Vervolgens werden een aantal oud-leerlingen benaderd, die in de vijftiger jaren aan de schoolcompetitie van het Jansenius Lyceum hadden deelgenomen en inmiddels in een bedrijf, instelling of school werkzaam waren. Na een half jaar intensief promoten kon hij tevreden vaststellen dat zich negen herenteams hadden aangemeld. In alfabetische volgorde waren dat : Ambulo, B.O.L., Clitex, KPJ, Leraren Jansenius Lyceum, Milock, Morres A, Morres B en PTT. In dit gunstige klimaat besloot onze huidige voorzitter  op 1 augustus 1966, de Bedrijfsvolleybalbond Hulst officieel op te richten.
Hij kon toen niet vermoeden dat deze Bond zo'n succesvolle geschiedenis zou schrijven en thans niet meer in Hulst is weg te denken.
Medio september 1966 werd definitief gestart met het spelen van een aantal toernooien in de zaal van de St Willibrordus lagere school te Hulst.Deze toernooien werden op donderdagavond georganiseerd, waarbij telkens vier andere teams werden uitgenodigd. Na elke set werden de teams gewisseld, zodat alle spelers in de zaal aanwezig bleven en voor de nodige stemming zorgden. Om de sfeer te vervolmaken werd na afloop stevig nagekaart in café "De Kerstklok" aan de Gentsepoort.
 
De Bedrijfsvolleybalbond Hulst bleek een geweldig succes te zijn en was op weg naar een schitterende toekomst. Het duurde dan ook niet lang of er werden ook damesteams geformeerd, waarbij praktisch in elk damesteam een speelster van Sportclub Terhole uitkwam.
Daardoor werd een uitstekende band geschapen met deze vereniging, die thans onder de naam Morres Hulst landelijk furore maakt.
 
In september 1967 start het tweede seizoen met een volwaardige competitie waaraan door 9 herenteams en 10 damesteams werd deelgenomen. De damesteams van het eerste uur waren :
Bondia, Dalem, Milock, Morres, Mulo A, B en C, TCH A en B en Wilking.
Voor het eerst werd naast een wekelijks programma ook een wedstrijdreglement opgesteld en aan de leden verstrekt.
Ook de toernooivorm werd verlaten en voortaan werd het competitieprogramma afgewerkt in diverse gymzalen. Op dinsdag- en donderdagavond werd gespeeld in de zalen van de Sint Willibrordus lagere school en de Clemens Mavo. De leraren van het Jansenius Lyceum speelden al hun wedstrijden op dinsdagavond in hun eigen zaal, terwijl de meisjes van de Mulo hun thuiswedstrijden afwerkten op woensdagavond in hun eigen zaal van  Sint Joseph aan de Grote Markt.
Er was nog al wat overredingskracht voor nodig om de eerwaarde broeders over te halen om de gymzalen van hun scholen beschikbaar te stellen aan de Bedrijfsvolleybalbond Hulst. 
Toestemming werd alleen verleend onder voorwaarde dat iedere speler, trainer, leider en scheidsrechter in het bezit werd gesteld van een identiteitskaart. Bovendien moest er steeds een bestuurslid aanwezig zijn, die verantwoordelijk was voor de goede gang van zaken en de zaal diende te openen en af te sluiten. Ook het toezicht op het opbergen van het net en het doven van de lichten behoorden tot zijn/haar taak.
 
Inmiddels stond oprichter Gerrit Naessens er niet meer alleen voor. De algehele leiding, het secretariaat en de leiding over de herencompetitie was nog wel in zijn handen maar hij werd daarbij gesteund door Tonnie Steel die de leiding had over de damescompetitie. Daarnaast trad Ludwig Ornek aan als penningmeester en leider van de scheidsrechters. De teams betaalden een voorschot van 80 gulden, waarbij de penningmeester bij een eventueel tekort aan het eind van het seizoen, via een navordering aan het geld diende te komen.
 
Omdat de belangstelling voor de bedrijfsvolleybalbond nog steeds bleef toenemen, werd besloten om eind december 1967 het seizoen tussentijds af te sluiten met een winterkampioenschap, zodat in de tweede helft van het seizoen nog een aantal nieuwe teams konden deelnemen.
Als eerste kampioen van de Bedrijfsvolleybalbond Hulst werd bij de heren het team van Clitex gehuldigd. 
Bij de dames was Wilking de eerste kampioen, dat in hun directeur "Meneer Richard" de trouwste en meest fanatieke supporter kende.
 
De grote doorbraak :
 
Gesteund door Lisette en Jef Steijns als competitieleiders ging het bestuur, verder bestaande uit Lisette van Esbroek, Ludwig Ornek en Gerrit Naessens, voortvarend van start in het seizoen 1969 - 1970 met 15 dames- en 16 herenteams. Waarbij vooral de komst van sporthal Den Dullaert van grote invloed is geweest op de geweldige groei van de bedrijfsvolleybal in Hulst en omstreken. Het centraal spelen op drie velden bood veel mogelijkheden. Een er van was het organiseren van diverse toernooien. Op zaterdag 21 maart 1970 werd een succesvol proeftoernooi gehouden, dat later als Reijnaerttoernooi jarenlang furore zou maken. In het najaar van 1971 werd een start gemaakt met het Dullaerttoernooi, waaraan ook door andere Bedrijfsvolleybalbonden uit geheel Zeeland werd deelgenomen. Dit betekende een eerste aanzet voor een jarenlange uitwisseling van teams en een vruchtbare samenwerking tussen de
Bedrijfsvolleybalbonden van Hulst, Terneuzen en Middelburg.
Vanaf 1971 namen onze teams in grote getale en met aansprekende successen, deel aan de toernooien van de Middelburgse Bedrijfsvolleybalbond.
Niet alleen op het gebied van de toernooien nam de belangstelling toe, maar ook het aantal teams dat aan de competitie deelnam groeide gestaag. Het hoogtepunt werd bereikt in het seizoen 1975 -1976 met 50 deelnemende teams. Dit succesvolle seizoen werd op 21 april 1976 afgesloten met de viering van het 10 jarig bestaan van de Bond. Het groots opgezette toernooi werd gevolgd door een drukbezochte en grandioze feestavond.
 
Belangstelling van de NeVoBo :
 
Het succes van de Bedrijfsvolleybalbond Hulst was niet onopgemerkt gebleven bij de Nederlandse Volleybal Bond. De NeVoBo afdeling Zeeland volgde de ontwikkelingen met argusogen en kon in eerste instantie weinig waardering opbrengen voor dit zogenaamde "wilde volleybal". Aangezien in de bedrijfsvolleybal ook een aantal NeVoBo-leden speelden waren zij daar fel tegen. Op 16 november 1971 ontvangt het bestuur dan ook het bericht dat NeVoBo leden voortaan wordt verboden om te spelen of te fluiten in de Bedrijfsvolleybalbond Hulst.
Een toetreden van onze Bond tot de NeVoBo werd dringend aanbevolen, waarbij tegen een speciale contributie van 10 gulden per lid een aantal faciliteiten in het vooruitzicht werden gesteld. Het bestuur ziet positieve kanten, maar besluit om de teams niet te beïnvloeden en hen de vrije keus te laten. Alle door de NeVoBo verstrekte informatie wordt onverkort aan de teams voorgelegd. In februari 1978 besluit een overweldigende meerderheid van de teams om niet toe te treden. Op 23 april 1979 vond nogmaals een bespreking plaats, doch de teams bleven bij hun standpunt. Het bestuur bleef niets anders over dan de NeVoBo van het negatieve besluit in kennis te stellen. Gelukkig werden nadien de verhoudingen met de NeVoBo steeds beter. Zelfs zo goed dat de voorzitter van de Afdeling Zeeland wekelijks in onze competitie meespeelde. Beide Bonden hadden duidelijk begrepen dat men elkaar uitstekend aanvulde en samen op weg was om de volleybalsport te promoten.
 
 
 
 
 
 
 
Evenementen :
 
De Bedrijfsvolleybalbond Hulst heeft eigenlijk nooit financiële problemen gekend. Elk jaar werd een begroting opgesteld en kwamen we geld tekort dan werd dat voorgeschoten en het volgend seizoen verrekend met de teams.
Naar mate het aantal deelnemende teams toenam en de zaalhuur evenredig hoger werd, namen de financiële verplichtingen en de risico's toe. Dankzij het zuinige beleid dat werd gevoerd bleef de financiële balans ieder jaar met pijn en moeite in evenwicht, terwijl er geen enkele reserve was opgebouwd. Voor de bestuursleden, die hoofdelijk aansprakelijk waren voor de eventuele tekorten, werd dit niet langer verantwoord geacht.
Ad d'Hondt, die sinds 1975 competitieleider was geweest, nam de taak van penningmeester over en kwam onmiddellijk met enkele verfrissende ideeën, waar wij hem nog steeds dankbaar voor zijn. In de eerstvolgende bestuursvergadering lagen er al een aantal voorstellen op tafel met initiatieven die de nodige gelden zouden kunnen genereren. De plannen waren vernieuwend, uitdagend, goed onderbouwd en getuigden van een perfect gevoel voor timing.
Het enthousiasme waarmede hij zijn voorstellen presenteerde werkte aanstekelijk en het bestuur ging drukke tijden tegemoet. Mede dankzij de hulp van vele vrijwilligers werden er een aantal optredens met Nederlandse en Belgische artiesten georganiseerd, die de reserves op het gewenste niveau brachten. Het bestuur kon voortaan gerust slapen en de leden van de Bedrijfsvolleybalbond Hulst kunnen er van overtuigd zijn dat hun Bond financieel gezond is.  
 
Ook sportief lieten wij ons niet onbetuigd. Naast de organisatie van het eigen Reijnaert- en Dullaerttoernooi, bevorderde het bestuur ook dat onze teams deelnamen aan  toernooien in Zeeland en werd een tweetal jaren een bekertoernooi met Terneuzen gespeeld. Ook werd gestimuleerd dat onze bedrijfsvolleybalverenigingen zelf toernooien organiseerden waaraan teams uit Nederland en België deelnamen. Een bijzonder hoogtepunt was de organisatie van het treffen tussen de damesteams van de Europese bekerhouder Rode Ster Bratislava uit Tjsechoslowakije en de Belgische bekerhouder vc Temse op zaterdag 28 september 1988.
Een afgeladen sporthal, waarin uitstekend volleybal werd gespeeld en een geweldige sfeer heerste was een waar volleybalfestijn. De speciale ontvangst van de speelsters door het gemeentebestuur op het stadhuis, dat daar aan vooraf ging, onderstreepte het internationale belang van deze ontmoeting.
Het unieke en groots opgezet buitentoernooi, dat wij ter gelegenheid van de viering van "Hulst 800 jaar Stadsrechten" in juni 1980 hebben georganiseerd op de accommodatie van het Jansenius Lyceum, was internationaal van karakter. Ondanks het feit dat het zeer geslaagd was is dit bij die ene keer gebleven, omdat dit erg veel geld en energie heeft gekost.
 
Voegen wij daar de viering van het 10-jarig bestaan op 24 april 1976 en van het 20-jarig bestaan op 8 november 1986 bij, dan kunnen wij tevreden terugblikken op de resultaten van de georganiseerde activiteiten in de voorbije 25 jaar.
De volleybalsport in het algemeen en de Bedrijfsvolleybalbond Hulst in het bijzonder hebben er wel bij gevaren !
 
De toekomst
 
Terugblikkend over de voorbije periode kunnen wij vaststellen dat het aantal deelnemende teams jaarlijks in beweging is, maar dat er meestal een stabiel aanbod aanwezig is van 40 tot 47 teams. Dit betekent dat tussen de 400 en 450 dames en heren actief deelnemen aan onze bedrijfsvolleybal. Voeg daarbij de begeleiders, coaches, verzorgers, trainers en supporters, dan kunnen wij tevreden vaststellen dat een respectabel aantal betrokkenen in de bedrijfsvolleybal hun ontspanning vinden. Wij zijn er trots op dat wij ongesubsidieerd zo vele jaren in een sportieve en sociale behoefte voorzien.
De toekomst voor onze Bond ziet er goed uit. Een belangrijke factor daarbij is wel dat de aanvulling van leden vanuit de jeugd verzekerd moet blijven. Het is dan ook verheugend te kunnen vaststellen dat de jeugd reeds op de scholen door de leerkrachten met volleybal in contact wordt gebracht. De volgende schakel is de jeugdopleiding, die onder andere bij CVC en Morres Hulst in goede handen is en die er zorg voor dragen dat jongens en meisjes aan het begin van hun volleybalcarrière actief zijn in de Bedrijfsvolleybalbond Hulst. Na het afsluiten van hun sportieve loopbaan komen zij veelal opnieuw in onze Bond spelen en dit nog tot in lengte van jaren. Deze uitstekende wisselwerking kenschets de goede verstandhouding tussen NeVoBo-verenigingen en onze Bond. Ook van nieuw te vestigen bedrijven, instellingen en scholen verwachten wij een nieuwe aanwas van teams.
 
Uitgangspunt voor de toekomst zal steeds zijn de gezelligheid tijdens en na de wekelijkse speelavonden, waarbij naast het volleyballen, ontspanning en sociaal contact centraal staan. Deze elementen zijn bepalend voor het succes van de Bedrijfsvolleybalbond Hulst.
 
SAMEN OP NAAR HET VOLGENDE JUBILEUM !!
 
Hulst, augustus 1991